Seo na rudaí nár éirigh leo éalú ó m'fhillteán dréachtaí, agus cúpla rud fánach eile le cois...

Eoin P. Ó Murchú ag caint i gceanncheathrú Twitter faoi na meáin shóisialta agus an Ghaeilge.

Friday, 10 November 2017

Faosbook.com scéal grá… (dráma)


TÚS
Tá cineál uasteilgeoir ag teastáil  le scáileán bán ar chúl 2 mhéadar faoi 2 mhéadar. Tá ceithre bhord agus ceithre chathaoir ag teastáil ar an stáitse. Nuachtain, ríomhairí glúine agus ipods, teastaíonn 4 shoilse ar na príomhcharachtair le cineal dath beagan gorm, (ar nós scáileán gorm/bán facebook os comhair na ndaoine? ) tá córas fuaime ag teastail le roinnt fuaimeanna facebook a chur ar siúl.
Tá an drama seo suite i leabharlann nó seomraí aonracha na gcarachtar.
Fógra ar an mballa – ‘Leabharlann’  Ciúnas.
Nuair nach bfuil aon charactar ag caint is féidir leo páipéar nuachta a léamh, breathnú timpeall ar an áit, ‘’obair’ a dhéanamh ar an ríomhaire nó cuma míshásta mar gheall ar leadrán na hoibre a chur orthu féin. Tá de cheart ag na cailíní bheith ag pleidhcíocht lena gcuid gruaige is a bheith ag feabhsú smideadh ó am go céile.
Tá beirt ag suí ar stáitse ar dheis agus ar chlé agus solas buí orthu is solas cearnógach níos goirme ag sileadh orthu, tá bord os a gcomhar agus méárchlár air. Tá bord os comhair gach duine.
Sa chúlra sa lár tá íomhá á dteilgeadh in airde ar scáileán.
Gnáth mhac léinn COBÁC (UCD) é Daithí, is docha gur freastail sé ar scoil phríobháideach éigin gearr go leor don choláiste. Mac léinn gnó/tráchtala é a bhfuil an-suim aige i ndul amach, cailíní agus buamaí jager.
Cailín í Sorcha atá ag iarraidh tabhairt le fios gur cheann de na cailíní sin a  d’fhreastail ar scoil phríobháideach BHÁC Theas agus ta an chuma sin uirthi, ach i bhfírinne is as Scoil Phoiblí í ach ta ag éirí go maith lena chairde nua sa chúrsa gnó.
Seán- cara le Daithí, cosúil leis,ceann de an leads.
Ciara – bimbo ceart, an rud a theastaíonn ó Sorcha bheith.

Ba chóir leathanaigh Facebook a bheith déanta do Dhaithí Ó Caithnia agus do Shorcha Ní Mhaonaigh, le roinnt ráiteas ar fáil ann agus pic próifíle den bheirt. Beidh a bpróilfíl féin in airde, ceann dhaithí is é ag caint le Seán agus ceann Shorcah agus í ag caint le ciara. Ceann Dhaithí a bheidh ann agus an chaint idir é féin agus Sorcha ag dul ar aghaidh. Tiocfaidh an cheád chúpla ráiteas de chuid beirte in aon chomhra in airde go mór agus ansin aithreoidh se isteach is gcló níos lú. Beidh roinnt rudaí greannm,ahra déanta mór agus soiléir ☺ agus a leithéid)


Radharc a haon
Daithí: (ag teacht isteach le mála do ríomhaire glúine thar a ghualainn) – an chuid oibre le déanamh agam, rachaidh me ar Faosbook ar feadh soic.
Bíp: Tá iarratas cara nua agat. (glór/ thuas ar an scáileán ar chúl)
Daithí: (Ag caint leis féin is ag curi in iúl g bhfuil se ag breathnú ar ghrianghraif agus rudaí eágsúla ar an riomhaire)
Ó cara nua, hmm, níl aithne agam uirthi sin, bhfuil sa rang liom, ní dóigh liom, gaeltacht, coláiste Fraincise?, duine ar bhuail mé leo ar an J1? Ó an cailín sin a scóráil mé in Aya Nappa? Na bhí sise cineál wrecked. déanfaidh mé roinnt fiosrúchán uirthi, mm tá sí te go leor (pictiúir di ag teacht in airde) hmm ya is maith í sin.
Aon scéal?
Sorcha: Hé! Conas atá ag éirí leis an aiste sin? Prionsabail an Airgeadais
Daithí: (leis féin) ÓÓ SORCHA ón rang, hmm tá sí níos teo agus í amuigh lena cairde féin ceapaim!
Daithí: (le Sorcha) Ó sin, bhuel níor thosaigh me air fós dáiríre, thart ar 200 focal déanta agam, táim chun all-nighter a dhéanamh anocht, nó éirí luath is a é a chríochnú ansin
Sorcha: Ya, táim díreach ag tosú air anois, ta sé chommmmmh focan amaideach mar theideal, is fuath liom an léachtóir an t-Ollamh. Feeney, bitseach.
Daithí: Ya laidhc cathain a bhfuilmid chun rud éigin ar nós ‘Tábhacht na Margaí sa Chomthéacs NuaChaipitleachach’ a úsáid? Focan Amadach dáiríre
Sorcha: (ag cur guth an leáchtóra uirthi anseo) ‘Éinne nach mbeidh an aiste déanta acu roimh an 3ú lá déag de Iúil, beidh laghdú 10 ar an marc iomlán, fiú má bhíonn sé 5 shoicind déanach.’
Daithí: Bitseach, tá an ceart agat, agus tá an Oíche Busineass Men and Sexy Secretaries ann ar an 2 lá, caithfidmid é a dhéanamh laidhc anois?
Sorcha: Tú ag dul?
Daithí: ya, is dócha, táim chomh mór sin faoi strus faoi láthair, an aiste, agus an…bhuel an aiste, agus níl aooooon rud déanta agam, táim focáilte.
Sorcha: Mise fresin, ní dhearna mé aon rud fós, agus níor fhreastal mé ar an rang teagaisc fiú
Daithí: ya mise freisn, bhí mé sa Spáinn is ní raibh deis agam, Tá teach again sa Spáinn, agus níor fhreastal mé ar mórán de na leachtaí fiú! Amadán!
Sorcha: ya mise ach oiread, ní raibh a fhios agam cá raibh an rang go dtí inné! Like hello!
Daithí: ya bhuel ní dheacaigh mé go dtí an rang riamh agus níl na nótaí agam in aon chor… (cineál trodach)
Sorcha: em, bhuel tá siad ar fad ar shuíomh idirlín an Choláiste
Daithí: ó ya ach like ní bhfuair mé an suíomh sin fós.
Sorcha:  Em ceapaim go bhfuil sé ag gach éinne Daithí! Sin an tslí a n-oibríonn an t-idirlíon!
Daithí; Ó ya, cinnte, ach laidhc ní dhearna mé aon rud fós. Pé scéal tú ag dul amach an oiche sin?
Sorcha: Na, ní dóigh liom é, caithfidh mé dul le cuairt a thabhairt ar m’aintín i gCorcaigh. Ach beidh mé ar ais don oíche i ndiaidh an scrúdaithe mcq sin, is beimid ag dul amach áit éigín, Coppers nó rud éigin is dócha!
Daithí: Ya ba chóir go mbeadh sin ceart go leor, cé go bhfuil an áit líonta le muintir na tuaithe!
Sorcha: Agus go bhfuil sé salach, agus róphlódaithe i gcónaí agus cineál caccheol in áit popcheoil a sheineann siad!
Daithí: agus… beidh tú fós ag dul!
Sorcha: in éadan mo thola
Daithí: Sin a deir siad ar fad!  Abso trek go Corcaigh, dála an scéil, is fuath liom an tuaisceart!
Sorcha: Tusa ag rá liom!, ach mé bheith filllte don Oíche tar éis na Scrúduithe i gCoppers!
Daithí: cúilió slán, caithifhd mé tosú ar an rud seo, an oiread sin ama caite agam ar Faosbook foc mo shaol!
Sorcha: ha, beidh mé ag caint leat go luath pé scéal!
(radharc a dó)
(Beirt ar an dá thaobh den stáitse arís, beirt chailín, iad cineal breág-ghalánta, canúintí D4 orthu(cé go dtiteann seo de Shorcha uaireanta), cáiridiúil lena chéile cé go bhfuil a gcuid cainte rud beag maslach in áiteanna. ‘Dlúthchairde’ iad dar leo féin, cé nár bhuail siad lena cheil ach tamall ó shin ar an ollscoil)
Sorcha: Hí ☺!
Ciara: SÓÓÓóó bhfuil chun tú é a phógadh anocht?
Sorcah: Cé?
Ciara: Tuigeann tú cé?! Ní gá bheith mar sin liom, nár chaith tú thart ar uair a chloig a rá liom an uair dheirneach go rabhmar i gCoppers gur thaitin sé leat, laidhc an –chuid!
Sorcah: ó ya, eisean, is cuimhin liom anois!
Ciara: Só, bhfuil tú chun é a phógadh?
Sorcha: mmm b’fhéidir…
Ciara: Agus b’fhéidir níos mó??????
Sorcha: Ná bí dána! Tá grúpa mór ag dul amach is roinnt mhaith de na leads, ba chóir go mbeadh sé ann…
Ciara: Nár theacstáil tú é?
Sorcha: Nó, ní raibh mé ag iarraidh cuma róthruamhéilach a chur orm féin, mar a bhí tú fein le Fiachra, ó a Fhiacra is grá liom tú, tá tú chomh mór agus chomh dathúil agus chomh cliste sin, etc, etc, etc, feadh cúpla seachtainí agus ansin náirigh sé thú.
Ciara: Go ra’ míle! Bhuel le bheith féarailte faoi bhí sin cineál amaideach uaim, ach fuair mé sa deireadh é!
Sorcha: ya agus seachtain ina dhiaidh luí sé le ‘lucy na gcíoch mór’ ó ecconomics and finance.
Ciara: Cgl ….. ar AON nós, ‘bhfuil tú tar éis caint leis fós?
Sorcah: b’fhéidir go bhfuil, b’fhéidir go wont.
Ciara: Ó, cén dochar téacs?, nó fiú Faosbook nó rud éigin?
Sorcha: Feicfidh mé, má tá sé ar líne b’fhéidir…
Ciara: ÓÓO seo an-deas, tá fhios agat go bhfuil roinnt daoine ag caint faoi.
Sorcah: Níl, Bhfuil?
Ciara: Na Mounties ar fad, bhíodar ag rá go raibh sé ag tarlú luath nó mall
Sorcha: Bhuel ní bheadh fhios acu sin, bitches
Ciara: Is dócha go mbeadh fhios ag Caoimhe nó CEEEVA Murphy faoi, iarchailín cara le Daithí!
Sorcha: Ní bheadh, tá siad sin thart le fada, is cuma fúithi, is ní maith liom an tón atá agat anocht! Céard tá tú chun caitheamh anocht?
Ciara: Mmm níl a fhios agam seans go bhfaighfidh mé gúna ar an mbealach abhaile nó rud éigin, rud éigin cheapo ó BT2. Tusa?
Sorcha: mbeadh sé cgl laidhc, an gúna nua a fuair mé ó Forever21a chaitheamh?
Ciara: Is DÓCHA ach tá Forever21 ag gach duine a Shorcha, fiú povo’s agus gach rud, bhuel pé rud ná caith an barr juicy couture sin a chaith tú an uair dheiridh, bhí sin cineál aisteach laidhc? Agus chó anuraidh!
Sorcha: ha, ar a laghad ní raibh orm MiniCooper nua a cheannach mar nach raibh an seancheann bándearg in oiriúint do mo chuid bróga.
Ciara: Éist do bhéilín, níor tharla sin ach uair amháin, agus bhí bándearg iomlán as faisean ag an bpointe sin. Laidhc BHÍ orm ceann dubh a fháil, sin an-chliste agus ciallmhar uaim, ní bheidh orm an oiread sin airgid a chaitheamh ar éadaí anois, téann dubh le gach rud.
Sorcha: agus muid ag caint ar dhubh bhfuil tú chun dath bréige a chur ort féin anocht?
Ciara: Em níl a fhios agam, má tá an t-am agam… Is trua nach bhfuilimd dorcha cosúil le daoine ón Afraic. Tá an saol chomh mífeáráilte orainn uaireanta, bíonn orainn an oiread sin Sally Hansen®(Fíor) a chaitheamh.
Sorcha: Tú ag réiteach sa bhaile nó ag dul áit éigin?
Ciara: Réiteoidh mé anseo nó….?
Sorcha: d’fhéadfá teacht chuig m’árasán?
Ciara: agus an seanshitty GHD sin atá agat a úsáid ionas go mbeidh cuma lofa orm (caitheann sí a cuid gruaige ina coir thuathail lena lámha) is go bhfaighfidh tú na buachaillí ar fad?
Sorcha: CGL bitch tóg do cheann féin, ar a laghad i mo theach ní bheidh mo thuistí ag teacht isteach gach trí nóiméad- ‘ó sin an-chuid Vodka Sorcha, nach bhfuil tuilleadh 7up uait?’
Ciara: Geobhaidh mé síob ann thart ar, 8.30?
Sorcah: Cúl, sláns! Xx Caithfidh mé mo chuid gruaige a scrios le mo shean-ghd!
Ciara: Aon rud uait ón offo?
Sorcha: Naigín le do thoil, an rud is saoire, ach ná faigh an cacamas sin Huzzar!
Ciara: Cúl, feicfí mé thú thart ar 8.30 túdalú!  xx

Radharc 3
(beirt bhuachaillí ar an stáitse anois)
(fuaim go bhfuil comhrá ag tosú)
Seán: Yó, tú ag dul amach anocht?
Daithí: béids, braitheann sé má tá a ndóthain airgid agam is dócha, ya, foc it, tá, rachaidh mé! Cá bhfuil sibh ag dul? Coppers?
Seán: Ar ndóigh!
Daithí: Focan hell, is fuath liom an áit sin, táim cinnte go leor go bhfuil sé cineál dainséarach dul ann ó thaobh sláinte, cum ar na ballaí agus mar sin de! Agus an focan ceol, agus na muicéirí de chailíní sin as Baile an Mhóta, Baile an Chaisleáin, Baile na Focan mBó, “éist a stór, is cuma sa bhfoc liom cad as duit, bhfuil tú chun mé a scóráil no nach bhfuil?” (fógraí bóthair ó na háiteanna seo ag teacht in aired ar chúl)
Seán: Só ní maith leat an áit mar sin?
Daithí: Em Nó, ní maith é!
Seán: ach beidh gach éinne ann, bíonn an-chraic leis an gceol cé go bhfuil sé cineál ainnis ó am go chéile, focan ‘cailín na Gaillimhe agus shite mar sin’ is bíonn an áit plódaithe le cailíní deasa a bhfuil an formhór acu sásta luí leat nó ar a laghad lámh chúnta a thabhairt duit sa tacsaí nó rud éigin. (Déanann gluaiseacht gháirsiúil lena lámh)
Daithí: Mmmm nach iad atá galánta ar fad, sa tacsaí classy birds!
Seán: agus fiú mura scóráileann tú, agus bímis macánta faoi, níl sin chun tarlú, fiú ansin is féidir leat leath de na cailíní san áit a mhothú sa dorchadas te fliuch sin thíos staighre!?
Daithí: hmm, bíonn an áit sin i bhfad róphlódaithe i gcónaí, dáiríre, pé scéal is dócha go mbeidh orm géilleadh, cén t-am a bhfuil sibh ag dul isteach? Réamh-ól aon áit?
Seán: Táimid ag dul go hárasán Doyler, ach caithfimid sin a fhágáil roimh 10.30 nó beidh na comharsana ar mire, só beimid ag dul isteach ar an 46a thart ar 10.30, ah nó is dócha gur 11 a bheidh ann ar a luaithe!
Daithí: Ní bheadh fonn ort bheith i gCoppers go luath pé scéal!
Seán: Ó nó, caithfidh roinnt alcóil a bheith ar bord agat roimhe sin cinnte! Agus caithfidh tú seans a thabhairt dos na cailíní gránna ramhra chomh maith, tá siadsan i dteideal scóráil chomh maith le héinne eile! Bíonn roinnt trealamh ag teastáil uait le láimhseáil a dhéanamh orthu áfach!
Daithí: Beer goggles ab ea?
Seán: Gáire os ard! Nó, lámhainní plaisteacha, mar a bheadh tréidlia ann, má thuigeann tú leat mé! (Déanann gluaiseacht gháirsiúil eile lena dhá láimh)
Daithí: Ha, togh déanfaidh mé iarracht dul go Doylers ach is dócha go mbeidh mé cineál déanach… mar tá saol agam, thart ar 10.30 nó níos déanaí, seol téacs chugam má ta sibh chun fágáil níos luaithe ná sin éh?
Seán: Cinnte, ó agus chuala mé rud éigin fút féin agus faoi Shorcha!
Daithí: Bhuel céard is féidir liom rá? Tá an-tóir orm!
Seán: Laoch! slánsssss

Radharc 4
(Pictiúir de bheith amuigh ag cóisir nó coppers/club oíche éigin (fíorphictiúir den chliar ag teastáil,) Daithí agus Sorcha-gearr go leor, grúpa mór go leor, doechanna in airde, níos gaire, an-ólta, an-an-ólta, Daithí ag caitheamh aníos, is pógadh arís, pógadh agus titim isteach i dtacsaí.) (ceol sa chúlra- ‘Cailín na Gaillimhe’ le Mundy)(soilse síos ag an bpointe seo)

Daithí: Tinneas póite - mo chloigeann- uggggghhh, Níor éirigh mé go dtí 2 a chlog inniu, chaith mé leathuair ag fanacht ar an mbus agus ansin nuair a shroich mé an Coláiste bhí an léacht dheirneach caillte agam, sin gach léacht a bhí agam inniu caillte. Ó agus ta aiste 3,000 focal le déanamh agam don Aoine. Foc mo shaol.(FML!)
(tagann pictiúir aníos arís, le rudaí fúthu an uair seo)

Daithí: Ó grianghraif ó aréir, ha féach orm, chomh hólta, ó sí sin cineál deas, (agus an bheirt acu ag dul isteach sa tacsaí) ó iontach níor chuimhin liom sin! ( ag caochadh súl leis an lucht féachana.)
(Bíonn Daithí ag breathnú ar chuid de na grianghraif. Ráiteas greannmhar faoi na griangraif, Daithí Ó Caithnia –nó -Daithí O Caith aníos! Faoin gceann a  bhfuil sé ag caitheamh aníos ann. Ansin ar Bhalla Facebook Daithí, tagannn cuirí in airde i mblurbaí móra ar an scáileán.)

Balla Dhaithí: Thug Paul cuireadh duit chuig an ngrupa 'Sábháil na Míolta Mara', 'Vegetarians are Healthier' agus 'Stop Míúsáid Bharbartha ar Ainmithe'

Daithí: An bhfuil siad ag tógail an focan piss?

Balla Dhaithí: Fuair tú cuireadh ó Jane bheith páirteach sa ghrúpa ‘Is maith liom cait atá gléasta go gleoite!’
http://www.catsinclothes.com/hello-kitty-cat-clothing-01.jpg


Balla Dhaithí:  Fuair tú cuireadh ón ngrúpa 'Oícheanta Ólta Ollscoile!' Dul amach go RíRá. DEOCHANNA €3  go dtí 11(piontaí). Jager bombs TRÍ cinn i gcóir €10! Bígí ann go luath le seaimpéin a fháil ag an doras! Cuir téacs go Johno ag 086 1768 876.

Daithí: Foc ya!

Radharc 5
(Dhá mhí níos déanaí- taispeáintear dátaí nó tagann rud ó Faosbook in airde ag rá- Dhá Mhí Níos Déanaí)
Daithí: Tinneas póite arís- Mo chloigeann- uggggghhh, foc mise, níl a fhios agam cé mhéad pionta a d’ól  mé aréir, ach déarfainn gur 12 nó 13 a bhí ann, nó laidhc fiche, sea 20 ar a laghad agus 5 jagerbhuama, agus cúpla shot-anna eile, agus chaith mé thart ar €200! Ha bheinn ag ‘Gáire Os Ard’ ach táim ró-scriosta fós!
(Tosaíonn Sorcha ag caint leis)
Sorcha: Aon scéal…? X   (go faiteach, corrabhuaiseach, is bíonn tost)            Bhuel bhí mé ag iarraidh rud éigin a ra leat.
Daithí: Ya, agus? (mífhoighneach) Táim cineál scriosta anseo! (ag cur lámh chun a éadain)
Daithí: Céard é?
Tá Sorcha as-líne
Ta Sorcha ar-líne
Sorcha: An gcuimhin leat an oíche amuigh sin i gCoopers?
Daithí: ya! (i mbealach drúisiúil)
Sorcha: agus gur fhágamar le chéile sa tacsaí
Daithí: Is cuimhin liom, an-oíche! (cineál ag caochadh súil a gag cliceáil a mhéire)
Sorcha: Bhuel, ceapaim, go bhfuilim torrach b’fhéidir
Daithí: Nó, níl, bhfuil? Conas?
Sorcha: Bhí mé ag mothú cineál tinn le déanaí agus cineál aisteach agus ansin níor tháinig , mothaíonn sé aisteach seo a rá anseo…
Daithí: What do period? An ea?
Sorcha: Ya b’shin a bhí i gceist agam ach b’fhearr liom labhairt leat ar an bhfón fiú nó bualadh leat b’fheidir?
Daithí: Just abair liom, tá tú torrach nach bhfuil?
Sorcha: bhuel ceapaim go bhfuil.
Daithí:  Iontach, focan iontach.
Sorcah: Ní hé go bhfuilim féin an-sásta leis,
Daithí: Ó foc (I nglór ard)
Sorcha: Ná bí buartha tá mo thuistí an-chabhrach agus tá siad ag tabhairt an-tacaíocht dom.
(Athraíonn Daithí le labhairt le Seán-comhrá idir Daithí agus a chara Seán )
Daithí: Em, a Sheáin, táim focáilte.
Seán: Céard, ró-scriosta ón oíche aréir??
Daithí: nó tá sé níos dáírire ná sin..
Seán: Tá tú homóghnéasach nach bhfuil! Ha bhí a fhios agam!
Daithí: no, tá Sorcha torrach!
Seán: foc as!
Daithí: dáirire, níl a fhios agam, bhí me scrisota ólta an oíche sin, roinnt seachtainí ó shin, ní chuimhin liom mórán, phóg me í, wow, agus caithfidh gur luíomar lena chéile, mar ceapaim go bhfuair mé tacsaí ar ais léi, ach ní chuimhin liom é, ach deir sí go bhfuil sí torrach.
Seán: Ní chreidim seo.
Daithí: Go bhfuil sí torrach? Ta sí, tá sí díreach tar éis a rá liom ar chomhrá Faosbook!
Seán: nó, ní shin, ní chreidim gur luí cailin leat! Agus tú i do bhastard GRÁNNA mar atá!
Daithí: Nílim ag gáire, seo dáiríre, seo mo shaol, maróidh mo thuistí mé, ciceálfidh siad as an teach mé, ní bheidh post agam agus ansin beidh mé dífhosaithe gan dídean agus is dócha tógtha le drugaí tapa go leor. ☹ aghaidh mhíshásta. (ceann ag teacht suas ar an gcúlra chomh maith)
Seán: Sin beagáinín iomarcach! Féach, bhfuil tú cinnte go bhfuil sí torrach, le cé chomh fada?
Daithí: Táim cinnte, le cúpla seachtain dúirt sí, ó gur chaill sí… (Cuma thar a bheith míchompordach amscaí air a aghaidh)  Bhuel táim focáilte anois, ní bheidh aon chailín ag iarraidh bheith liom aois. Daithí an t-athair, ní bheidh mé in ann dul amach a thuilleadh, nó ól, nó aon rud.
Seán: Ah a Dhaithí na bí chomh gruama sin, beidh gach rud togh, díreach abair le do thuistí, labhair leo faoi is tiocfaidh sibh ar réiteach. (whe, whe whe! Ag caochadh súil leis an lucht féachana!)
Daithí: Cgl, ach nílim chun caint leo, ní fhéadfainn caint leo, samhlaigh sin, ó agus a Dhaid, luí me le cailín randamach éigin agus anois tá sí torrach- ní bheadh fonn rómhaith air ina dhiaidh sin. Ní fhéadfainn seo a rá leis, nó, téacs nó rud éigin ach nílim chun labhairt leo.
Séan: Ach go háirithe dá mbeadh a fhios aige gur ó thuaisceart na cathrach í, an scaibhtéar!
Daithí: Foc as tá sí deas, bhuel bhí, sula raibh sí torrach, dheuch! Classic taobh-tuaisceartach éirí torrach! CGL táim ag scríobh ríomhphoist chuig m’athair faoi, rud éigin tapa leis an bpian a mhaolú orm, seo chomh náireach…             Cgl caithfidh mé dul feadh soic.
(ar ais chun cainte le Sorcha)
Daithí: Sorcha, haighe, só TÁ tú cinnte go bhfuil tú torrach.
Sorcha: Bheul sin a deir na tástálacha ar fad, agus an dochtúir, ach seans gur mhaith leat féin mé a chur faoi scrúdú? (Míshásta)
Daithí: nach bhfuil tú buartha faoi seo?
Sorcha: Níl mar tuigim go bpósfaidh tú mé agus go gcónóimid le chéile go deo na ndeor, ar thaobh tuaisceart na cathrach.
Daithí: Foc sin! Torrach rud amháin, is measa an cónaí le chéile, is ar éigean aithne agam ort fiú, ach cónaí ar an taobh sin den chathair- nó ní féidir liom é a dhéanamh.
Sorcha: Ach a Dhaithí na bí mar bhastard gránna-  gáire os ard- lolzers- frape!!!!
(éiríonn a glór níos ísle is níos ísle i dtreo dheireadh na habairte- ní deir sí ‘bhastard granna-  gáire os ard- lolzers- frape!!!!’)
Ag an am céanna tosaíonn Seán ag caint agus ardaíonn se go dtí go ndeir sé frape an-soiléir agus ard ag an deireadh.
Seán: Ach a Dhaithí na bí mar bhastard gránna-  gáire os ard- lolzers- frape!!!!
(agus solas suas air, bhí sé íseal air cheana)
Daithí: Foc thusa, cé atá ansin?????
Sorcha: S…..
Sorcha……e
Sorcha:    á
Sorcha: N!
Daithí: Ca bhfuil tú a bhitsín, taim chun tu a mharú, sheol mé ríomhphost chuig m’athair, cheap me go mbeadh orm cónaí ar an taobh eile den chathair!, Is FUTAH LIOM TÚ A FHOCAIERÍN!!!! TÁIM chun tú a mharÚ! Cá bhfuil tú?
Seán: Em, áit eigin thart faoin gColáiste, áit a raibh Sorcha níos luaithe, agus ar d’fhág sí a cuntas Faosbook ar oscailt! Haha, táim chun fanacht amach uait ar feadh tamaill!
Daithí: Focaeir, caithfidh mé cuntas ríomphoist m’athair a fháil….is go tapa! Táim chun tú a bhlocáil!
(Glór ón athair (athartha) ó chúl an ardáin: )
Athair: A Dhaithí, céard sa diabhal atá i gceist agat leis an ríomphost seo a sheol tú chugam…
(Ritheann Daithí on stáitse chuige.
Tagann Sorcha ar ais ar an ríomhaire agus feiceann gur blocáileadh í. Tagann bosca Faosbook in aired ag rá ‘A Shorcha, bhlocáil Daithí Ó Caithnia tú. Ní cairde sibh a thuilleadh’)
Sorcha: OMD céard, bhlocáil sé mé??? Bhlocáil sé mé??? Wanker- nílim chun caint leis siúd riamh arís, Daithí Ó Caithnia – nó Daithí Ó Caith-aníos (go magúil) ní raibh sé chomh dathúil sin fiú agus bhí sé go hainnis ag pógadh fiú, ar nós cebeab a scóráil in Abra tar éis na scrúduithe.
Ní CHREIDFIDH tú seo, tá Daithí Ó Caithnia tar éis mé a bhlocáil! Bastard.
Ciara : Ó Mo Dhia seo uafásach, sin chóóómmmmhhh náireach, táim chun…
Sorcha: Díreach, ná habair le héinne fós faoi...
Ciara: Ar ndóigh, ná bac leis sin pé scéal, ta tú i bhfad níos fear ná sin! Rachaimid amach anocht?
Sorcha: Ó go raibh míle a Chiara, is cara iontach thú, bhí a fhios agam go bhféadfainn braith ort, tá tú chomh maith dom!
Ciara: Is féidir leat braith orm a ghrá, ná bí buartha, táimse anseo duit! (Cineál ag gáire di féin agus cineál ag scríobh ar an ríomhaire cineal ag míniú a bhfuil ar bun aici ) Hm, déanfaidh mé seo agus seo, agus feicfimid, beidh cara nua agam ar ball beag. (meangadh gáire uirthi agus ar ais go Sorcha)
Só, cá bhfuilimid chun dul!?
(Cloistear Daithí ag caint leis an athair )
Daithí: ha, sea, sin é, jóc maith, sin é cinnte, nach mise an fear greannmhar!
Athair: Ah nó le bheith fíreannach chuir sé an-iontas orm mar dáiríre cheapas go raibh tú aerach, agus? (go ceisteach)
Daithi: NíL!!!! AGGHHH!
Athair: Nach bhfuil? Bhuel cén fáth go ngléasann tú féin mar sin i gcónaí?
Daithí: NÍL!
Athair: Ceart go leor, táim díreach ag iarraidh rá go bhfuilim ar fáil duit más mian leat rud éigin a rá liom? Agus eh?
Daithí:Ugh!
(fillean Daithí ar an ríomhaire)
Bíp: Tá iarratas cara nua agat.
Daithí: Ó féach uirthi seo –, dul isteach sna grianghraif, cineál te! Níl aithne agam uirthi sin, cara le Gary ar bhuail me léi ag an gcóisir sin?  Nó, ní hí, cé hí, Ciara Ní ón rang (cara Shorcha)? … hmm
An gcuirfí me le liosta mo chairde í?... (is féachann cineál in airde agus uaidh is brúann cnaipe ar an ríomhaire os a chomhair )
– ‘Nah!’
(Solas ag díriú díreach ar Dhaithí anois, is múchann ar Sharah)
CRÍOCH.

Faoistin - Dráma Aon-Ghnímh

Troscáin: Ar an taobh clé tá suíochán agus bord, sa lár níl ach mionphíosaí smionagair agus ar dheis tá bord aifrinn clúdaithe le clúdach bán nó altóir de chineál a bhfuil cútraimintí an aifrinn air, ina measc, cailís, bíobla agus coinnle.

Leagan amach an ardáin: Glacann an garda an taobh clé den ardán, glacann Kev an lár agus an Sagart an taobh dheas.

Soilse: Trí spotsholas dírithe ar na carachtair aonracha, ba chóir go soilseodh an spotsholas an carachtar agus an troscán timpeall air gan mórán de na carachtair taobh leis a thaispeáintar chor ar bith más féidir. Fanann spotshoilse carachtar nach bhfuil ag labhairt múchta, seachas cúpla eisceacht.

Tá an garda gléasta in éide ghardía, fear ard, cuma stuama air. Ta an sagart gléasta in éadaí dubha an tsagairt maille lena bhóna bán teann timpeall a mhuiníl, fear tanaí seang, a bhfuil cuma chráite air, gan aon bheocht ann ach rian den fhearg is mórchúis. Tá Kev gléasta i gculaith reatha bán agus dúghorm, dá mhéad brandaí spóirt air is ea is fearr é, tá a ghruaig gear is gel ann chun tosaigh le glibín beag giobalach gruaige ag gobadh amach. Labhraíonn se le canúint thréan Bhaile Átha Cliath. Fáinní ar a mhéara, is slabhra timpeall a mhuiníl. Tá sé meánach ó thaobh airde agus tanaí, cuma mhíshláintiúil air. I dtús an dráma tá cuma bheoga air agus é ag míniú an scéil dúinn ach athraíonn seo de réir mar a leannan an dráma ar aghaidh is ag dul i bhfeirge agus ar mire atá sé, goilleann a scéal go mór air go dtí go dtagann beagán den stuamacht chuige arís ag an deireadh ar fad.


Ardaítear an Brat


Sagart: (ag seasamh, go sollúnta, fadálach, guth beagáinín beag leadránach) In ainm an Athar agus an Mhic agus an Spioraid Naoimh. Grásta ár dTiarna Íosa Críost agus grá Dé agus cumann an Spioraid Naoimh libh go léir.

Kev: (ag breathnú amach ar an lucht féachana ó dhuine go duine ag míniú an scéil ar nós gur seanchara leis an lucht féachana é) Rugadh é thuas i Móirín, an teach scriosta sin ar chlé ag an mbarr, an ceann leis an tolg taobh amuigh sa ghairdín chun tosaigh le féar ag fás anuas as. Aisteach go dtabharfá gairdín ar an bpaiste beag féarach sin. Díreach in aice leis an áit ar scaoilt Paudge a chloigeann ar an mbóthar, gcuimhin leat? An fhuil fucan ar fud na háite is Paudge laidhc- “táim dallta, táim dallta” bhí an ceart aige, bhí sé fucan dallta ag an bhfuil, ag dul isteach sna súile aige.

Sagart: A Bhráithre, tugaimis ár bpeacaí chun cuimhne chun go mb'fhiú sinn an t-Aifreann a cheiliúradh.

Kev: Bhuel, rugadh thuas ansin é, rugadh sá teach é, ní raibh an t-am, nó rud éigin, dul go dtí an t-oispidéal, Ceapaim gur thug dochtúir cuairt ar an teach ina dhiaidh ach nach cuma, b’shin mar a bhíodh ag an am, crua amach is amach, ón gcliabhán!

Garda(Tagann garda isteach sa seomra agus suíonn síos, cúpán caifé ina láimh aige, tá bord ós a chomhair, tagann sé isteach agus suíonn air, ar nós go bhfuil sé ar a chompord,  agus labhraíonn go cneasta ach bríomhar) Céard a thárla? Díreach abair linn, tuigimid gur drochscéal ar fad atá ann agus gur baineadh siar asat ach caithfidh tú a thuiscint go gcaithfimid fáil amach?

Sagart: Go ndéana Dia uilechumhachtach trócaire orainn, go maithe sé ár bpeacaí dúinn, agus go dtreoraí sé chun na beatha sioraí sinn.  #Pobal: Áméin.#

Kev: Bhíodh se i gcónaí ag fanacht linne nó le Dan nó duine de na leaids, rudaí lena thuistí tuigeann tú. Bhí a fhios ag gach éinne thuas in aice leo i Móirín é, go raibh siad ag troid laidhc, dhera nach gcloisfeá iad agus tú amuigh ar an tsráid fiú, ach níor labhair éinne faoi riamh, tost, ciúnas…

(Ag briseadh isteach ar an gcaint i lár abairte)
Sagart: (fuaimíonn gach focal go soiléir is deir go tréan iad) Tusa, a thógann peacaí an domhain, déan trócaire orainn.Tusa a thógann peacaí an domhain, glac lenár nguí.Tusa atá i do shuí ar dheis an Athar, déan trócaire orainn.

Kev: An gcuimhin an garráiste Maxol thuas ag barr an bhóthair? Lá éigin nuair nach raibh pingin againn, sé sin lá de na laethanta nach raibh pingin inár bpócaí againn, gcuimhin leat go ndeacaigh sé isteach sa siopa ann,  bhuel chuir Dan isteach sa siopa é le stuf a fháil dúinn, agus tháinig se amach le bosca lán de Monster Munch, an bosca ar fad, a leithéid seo,( ag léiriú cé chomh mór is a bhí an bosca) agus shiúl amach leis agus thugamar na sála linn, a dhera, níor thaitin Monster Munch móran liom i ndiaidh sin, caithfidh gur ith mé 10 bpaicéad an lá sin de bharr nach raibh aon rud eile le déanamh againn, thugamar mionn tar éis na h-eachtra sin nach n-íosfaimis paicéad Monster Munch go deo na ndeor, agus bhfuil fhios agat, ní dóigh liom gur ith mé riamh arís iad, ha…. (casann ón slua, ciúnas siúleann thart agus casann ar ais chuig an slua. )

Garda:Tuigtear dúinn gur tharla ionsaí de chineál agus dáiríre ag an bpointe seo níl mórán eile gur féidir liom a rá ina thaobh seo.

Sagart:  Óir is tú amháin is naofa. Is tú amháin is Tiarna. Is tú amháin is ró-ard, a Íosa Críost, mar aon leis an Spiorad Naomh i nglóir Dé an tAthair. Áiméan.

Kev: (go h-aisteach ag míniú scéil nach bhfuil fonn air a mhíniú) Mharaigh sé duine, ceapaim, an lead sin, an lead a rugadh thuas i Móirín, is dócha nach bhfuil aon fhírinne ann dáiríre nó rud éigin, ach sin a deir siad pé scéal é, gur mharaigh sé sagart nó rud éigin mar sin, ceapaim gur fhág sé an tír ansin agus d’imigh go Sasana nó rud éigin.

Sagart: Is beannaithe thú a thiarna, a Dhia na cruinne mar gur bhronn tú orainn an fíon seo a ofrálaimid duit. An talamh agus saothar an duine a thugann é mar thoradh agus déanfar de, deoch spioradálta dúinn.

Kev: Chuaigh sé ar altramas níos luaithe ina shaol, bhuel, tógadh ar altramas é ar ndóigh, ach, a, bhí sé fillte ar an teach uair éigin, caithfidh go raibh, ar aon nós, mar bhí sé ar scoil linne ar feadh tamall de bhlianta ar a laghad, thart ar rang a 3 nó 4 go dtí an chéad bhliain, ní bhíodh sé ar scoil ina dhiaidh sin… ní dóigh liom.

Sagart: (go bríomhar le rithim an Aifrinn) An oíche ar tugadh suas é thóg sé an t-arán, ghabh sé buíochas leat, thug moladh duit, bhris an t-arán agus thug dá dheisceabail é a rá…Glacaigí agus ithigí uile é seo: óir is é seo mo chorp a thabharfar ar bhur son.

Garda:
Bhuel ag an bpointe seo níl mórán eolais again i dtaobh an cháis, is féidir linn a dhearbhú gur thángamar ar chorpán ag teach an pharáoiste i mBaile Mhóirín, sin an méid.

Kev: Bhíodh sé cineál ciúin mar lead, gach éinne eile ag magadh faoi na múinteoirí nó ag pleidhcíocht, ach bhíodh seisean ciúin go leor, Scoil Náisiúnta na mBuachaillí i gCill Raithín.

Sagart:  Ar an gcaoi chéanna, tar éis an tsuipéir, thóg sé an chailís, ghabh sé buíochas leat arís, mhol thú, thug dá dheisceabail í, á rá: Glacaigí agus ólaigí uile aisti seo: óir is í seo cailís mo chuid fola, fuil an nuathiomna shíoraí. Doirtfear í ar bhur son agus ar son an chine dhaonna chun maithiúnas na bpeacaí. Déanaigí é seo i gcuimhne ormsa.

Garda: (ar nós go bhfuil sé ag caint le h-iriseoirí, stadann sé, agus bíonn tostanna eatramhacha ann agus an garda ag súil leis an gcéad cheist eile.)
Níl, ní féidir, caithfear an corp a aithint go h-oifigiúil fós. Tá duine amháin tógtha againn, ceart, tá. Níl éinne eile á lorg againn ag an bpointe seo. Fiosrúchán dúnmharaithe, atá i gceist ag an bpointe seo, sea, tá duine á cheistiú faoi láthair. Níl aon eolas tagtha as sin go fóill. Ní bheidh aon ráiteas eile a dhéanamh againn go ceann tamaill ar a laghad. Go raibh maith agaibh.

Kev:  Ciceáladh amach é mar a tharlaíonn, as an mheánscoil, Meánscoil na mBuachaillí Chill Ráithín, áit a bhí níos measa ná an ‘Joy dar le roinnt, ceapaim, ní bhíodh sé leath chomh dona le roinnt de na leaideanna eile sa rang ach caithfidh go ndearna sé rud éigin a bhí go h-iomlán thar fóir ar fad, rud éigin uafásach dáiríre, le bheith ciceáilte as an scoil sin. Chaithfeá rud éigin an-dona a dhéanamh le bheith ciceáilte as sin.

Sagart:  Ár nAthair atá ar neamh, go naofar d'ainm, go dtaga do ríocht, go ndéantar do thoil ar an talamh mar a dhéantar ar neamh.

Kev: Ansin bhí sé imithe ar feadh tamaill ní fheadar cá h-áit, dúirt roinnt go raibh sé le h-aintín agus uncal leis áit éigin i Loch Garman nó Port Láirge, ar ndóigh níor thuigeamar aon rud faoi na h-áiteanna sin ach gurb fheirmeacha móra iad dar linne. An fáth go rabhamar buartha faoi? Bhuel bhí sé mar chara againn is dócha, agus cuireann tú suim i rudaí dá leithéid nuair a imíonn duine mar sin, gan tásc gan tuairisc a bheith air. Ach caithfidh gur tháinig sé ar ais, más fíor do na scéalta ar aon nós.

Sagart:  Ár n-arán laethúil tabhair dúinn inniu, agus maith dúinn ár bhfiacha, mar a mhaithimidne ár bhféichiúnaithe féin, agus ná lig sinn i gcathú, ach saor sinn ó olc. Áiméan.

Garda: (go stadach, sméideann sé a chloigeann ag an deireadh ar fad) Má ta tuilleadh eolais ag éinne i dtaobh an cháis, nó aon rud as an ngnách a tharla ar an láthair seo nó gearr dó nó aon ní eile, dá laghad é, bheimis buíoch de na daoine sin dá dtiocfaidís chugainn leis an eolas atá acu a roinnt linn. Go raibh maith agaibh, arís, sin an méid atá le rá againn ag an bpointe seo.

Sagart: Saor sinn ó gach olc, impimid ort, a Thiarna. Tabhair dúinn síocháin lenár linn, ionas go mbeimid, le cabhair do thrócaire saor ón bpeaca i gcónaí agus slán ón uile bhuairt agus sinn ag súil go lúcháireach le teacht ár Slánaitheora, Íosa Críost.

Kev: (ag éirí níos gáifí ina gheaitsí agus níos feirgí agus níos goilliúnaí leis, binibeach ag an deireadh) Bhuel is cosúil go ndeacaigh sé isteach sa teach ar nós. Tharraing sé amach ar an bhfaiche chun tosaigh é, An Teach Paróiste, tharraing sé amach ar bhféar chun tosaigh é agus dúirt leis dul ar a ghlúine. #An bhfuil a fhios agat céard a fhaigheann tú má chuireann tú paróiste isteach ar an ríomhaire leis an spellcheck(litreoir)?  Tagann parasite suas.#

D’iarr an sagart air an raibh cead aige tosú ag guí! Caithfidh gur thuig sé, an focar, An t-Athair Cooney an t-ainm a bhí air, is cuimhin liom é, fear focan aisteach. Nach mbíonn siad ar fad focan aisteach? Bhí sé sa scoil againn go minic.

Sagart: Adhraimid Thú, móraimid Thú, tugaimid glór Duit.

Garda: Cén fáth.. céard a tharla, caithfidh tú rud éigin a rá linn.. cén fáth?

Sagart: (go h-aisteach cairidúil)Anois a bhuachaillí deirfimid amhrán deas.

Kev: Bhí roinnt mhaith de na leads(anna) nach raibh sásta lena chac siúd ach fós féin bhíodh eagla orainn roimhe chomh maith, bhíodh sé an-focan-dian ar fad.

Sagart
Ach caithfear cuimhneamh, níor ainglí na buachaillí ar fad a bhí ar an scoil sin. Bhíodar ann mar nár theastaigh siad ó éinne. Ní raibh siad ón tsochaí, Ní raibh siad ag teastáil. Muide a thóg isteach iad, muide a thug fóirithint agus foscadh agus foghlaim dóibh, muide an t-aon rud a bhí acu.

Kev: Bhuel ar aon nós, an lá sin, is cosúil gur bhuail mo dhuine, an lead a rugadh thuas i Móirín, an lead faoina raibh me ag labhairt, bhuel, bhuail sé ar an doras aige, ar dhoras an tsagairt.

Sagart: Cé atá ann?

Kev: (go mall is abraíonn na cnaganna amach go hard, ligeann se gur ag cnagadh ata anois,  is déanann cruth beag lena lámh leis an bhfuinneog bheag a chur in iúl)

CNAG, CNAG, CNAG

Is nuair a tháinig se chuig an doras, bhí sé sean go maith ag an bpointe seo, sna seachtóidí déanacha déarfainn, tháinig sé amach aguis bhreathnaigh trín bhfuinneog bheag ghloine ag barr an dorais.

Sagart: (ag éirí beagáinín beag buartha) Cé atá ann? Cé atá ann? Cé atá amuigh ansin ?

Garda: Cén fáth, Cén fáth go ndearna tú seo? Abair linn, abair rud éigin linn, tá tú ag suí ansin i do thost mar a bheadh balbhán ann, díreach mínigh dúinn ar tharla ann? (tost) An mar sin é? (ag pléascadh) Abair linn níos mó i dtaobh an duine a mharaigh tú!

Kev:

CNAG, CNAG, CNAG

Agus d’oscail sé é, an sean-amadán, mar osclaíonn sagairt doirse, agus tháinig sé amach, a deir siad.  Tar éis an doras a oscailt, é seasta díreach ansin ar thairseach an dorais, is an t-aer fuar ag sleamhnú isteach thairis.

Agus d’aithin sé é ag seasamh ann ós a chomhair buachaill ón rang a bhí faoina chúram do bhliain amháin ar an meánscoil. An Comaoineach Naofa. An Teagasc Focan-Spioradálta. Dia. Fear nach ann dó dáiríre.

Garda: (go sollúnta tuisceanach agus dáiríre) Táimid anois den tuairim go mb’fhéidir go raibh baint éigin ag an mbás seo le tuairiscí a bhí ar an nuacht le tamall anois, faoi thréimhse thart ar 10 mbliana ó shin, agus iarrtar ar éinne a mbeadh eolas acu ina thaobh seo teacht chugainn.

Kev: Bhuel thóg sé amach ar an bhfaiche é, agus chur ar a ghlúine e, (le binb agus ag síneadh a mhéire agus a láimhe in aon ghluaiseacht amháin) ar do focan-ghlúine!

D’iarr sé air céard a bhí uaidh, d’iarr sé air an bhféadfadh sé paidir a rá…

Sagart: (ar a ghlúine dó anois deir sé go stadach) an bhféadfainn paidir bheag a rá sula, sula….

Kev: (ag suí?, an-ghruamacht air) Móirín, ní fheadar céard is ciall leis fiú? Mór-ín Mór beag? Focan amaideach mar ainm. An lead a rugadh thuas ansin. An gcuimhin leat é? An lead a rugadh thuas i Móirín? Sin mise.

Sagart: (seasta anois) Óir is tú amháin is naofa. Is tú is is críost, is Tú amháin is ró-ard, a Íosa Chríost. ###Caithfidh líne éagsúil ón sagart a bheith anseo!####?

Kev: (ar nós go bhfuil sé ag freagairt na líne roimhe faoi Íosa) Mise, mise a rugadh thuas i Móirín sa teach ar chlé, an tolg sa ghairdín chun tosaigh an féar ag fás anuas as.

Chuaigh mé suas ag Móirín le déanaí, tá an teach fós ann, níos sine cinnte, na fuinneoige ar fad briste agus iad bordáilte suas anois, tá an tolg fós amuigh sa ghairdín chun tosaigh agus tá an féar ag fás as go rábach.

(cuireann cluas le héisteach air mar dhea agus féachann go fíochmhar ar an slua ach is léir an fhulaingt an crá agus an cos ar bolg ann, tosaíonn ag caoineadh, briseann tocht isteach ar an ghlór)

Cé a rugadh ann a deir tú? Focan mise, mise a rugadh thuas i Móirín.

(tost)

Garda(Mar a bheadh se ag caint is é ar an nuacht) Fuaireamar corp fir ag a 3 a chloig tráthnóna, taobh amuigh de theach an Pharóiste i Móirín, agus ó fhiosrúchán an phaiteolaí stáit measaimid gur féinmharú atá i gceist agus mar sin tá deireadh lenár gcuid fiosrúcháin dúnmharaithe. Corp fir óig sna fichidí measaimid, le gruaig dhonn, airde thart air 5 throigh 10 n-orlach, iarrann an Garda Síochána air éinne a mbeadh aithne acu ar an duine seo teacht i dteagmháil linn ag stásiún Chill Raithín ar 01-2889288, arís sin 01-2889288 má ta aon eolas i dtaobh an cháis agaibh.

Sagart: Tá an tAifreann thart.
Imigí faoi shíocháin.

Garda : Buíochas le Dia.


(Imíonn an solas, dorchadas, cloistear clingeadh cligíní séipéil i bhfad i gcéin agus ar deireadh tost )


Íslítear an brat


CRÍOCH

Tuesday, 7 November 2017

Ar chóir athfhriotail Bhéarla ó leabhair/daoine a aistriú go Gaeilge? i sliocht?

Cé go sílim go bhfuil sé togh ar fad sleachta a fhágail gan aistriú go minic, tá cásanna ann inár chóir athfhriotail a aistriú dar liom. Leithéidí taispeántais staire (go háirithe nuair is aistriúchán Béarla é ar rud a dúradh sa Ghaeilge ar an gcéad dul síos), ailt nuachta agus mar sin de. Tá an Béarla chomh huile-láithreach sin má ghlactar an nós gan athfhriotail a aistriú i roinnt cásanna bíonn stráicí móra fada Béarla trí théacs Gaeilge. Leis, ní haon dochar an Ghaeilge a aclú de bheagán, feiscint conas mar a dhéileáilann sí le teangacha/coincheapa eile. Má léann tú nuachtán i bhFraincis/alt agus ag caint ar éinne ó shaol an Bhéarla feicfidh tú gur ag Frainciseoireacht go blasta a bheidh siad, na daoine sin nach bhfuil focal di ina gcloigeann acu. Ní luaitear gur aistriúchan atá ann fiú. Fágann sé gur seolta i bhfad an t-alt agus cabhraíonn sé gan an teanga a chreimeadh tuilleadh (i gcás na Fraincise féin, fiú amháin)